Najświeższe Wieści

W ośnieżonych górach, pod koniec roku,
Na cichej stacji — w jednym kroku.
Ten sam pociąg, miejsca gdzieś w tle,
Bez przeczucia, co zdarzy się.

On niemal spóźnił się — w biegu, w stresie.
Ona wysiadła spokojnie, we właściwym czasie.
Z przyjaciółmi obok, z bagażem w dłoni,
Spotkaliśmy się — choć nie tak, jak los nas gonił.

Bez skrzypiec. Bez wielkich słów.
Tylko zimowe światło pośród dróg.
Krótki spacer przez miasto w górę,
I coś małego, co znalazło swoją naturę.

Od tamtej chwili — przez pory i nieba,
Przez kontynenty, podróże gdzie trzeba,
Przez zmienne plany i nowe spojrzenia,
Dwie drogi zaczęły się splatać bez cienia.

A w letni dzień, w jasnym blasku,
Dwudziestego ósmego sierpnia, bez maski,
Nad wodą, z Wami tuż obok nas,
Ten pierwszy spacer przemienimy w „tak”.